Joodse traditie - BeforeYouGo.be

Joodse traditie


In de joodse gemeenschap verzorgen de nabestaanden zelf de begrafenis. Indien mogelijk is de rabbijn aanwezig aan het sterfbed om het laatste gebed samen uit te spreken. Na het overlijden wordt het lichaam afgedekt en een licht aangestoken boven het hoofd van de overledene als symbool voor de ziel. Vooraanstaande leden van de joodse gemeenschap komen een rituele reiniging uitvoeren (taharah) om de zonden weg te wassen. De overledene is in lakens gewikkeld en wordt overgoten met water, waarna het lichaam in een wit doodsgewaad of gebedsmantel gekleed wordt. De overledene wordt in de kist gelegd, waarna er aarde van Israël wordt uitgestrooid, of in een zakje in bij het lichaam wordt gelegd.

Bij de begrafenis wordt de kist gedragen door de nabestaanden. Tijdens een dienst wordt een liturgische tekst voorgelezen en een herdenkingstoespraak gehouden, waarna de nabestaanden de kist naar de begraafplaats begeleiden. Onderweg stoppen ze drie maal. De kist wordt in het graf geplaatst, en de nabestaanden scheppener drie keer zand over. Ze maken een scheur in hun kleding als teken van rouw. Bij het verlaten van de begraafplaats wassen ze hun hand.

Crematie is bij joden eerder zeldzaam.

Rouwperiode

De Joodse rouwperiode is onderverdeeld in 5 fasen:

1. Aninoet, van het overlijden tot de begrafenis
2. Aweloet, van de uitvaart tot zeven dagen erna
3. Niwoel, vanaf de achtste dag na de uitvaart tot en met de dertigste dag erna (bij de dood van de ouders duurt deze fase langer, namelijk drie maanden)
4. Treurjaar, tot één jaar na het overlijden
5. Jaartijd, jaarlijkse dag van bezinning op de sterfdag

Op bijzondere dagen worden de overledenen vermeld in het Jizkor-gebed in de synagoge.

De zeven dagen tijdens de aweloet worden volledig gewijd aan het rouwen, alle andere activiteiten worden opzij geschoven.

Rouwenden bevinden zich tussen twee toestanden: in relatie met de dode en met de levenden. De interacties met de andere nabestaanden, de overledene en de omgeving zijn belangrijk voor de verwerking. Verhalen vertellen over de overledene helpen bij de verlichting van het verdriet.