Hindoe traditie - BeforeYouGo.be

Hindoe traditie


Hindoes kiezen meestal voor crematie, omdat het de snelste manier is om het lichaam te laten reïncarneren. De rituelen moeten strikt gevolgd worden om de reis van de ziel naar een ander lichaam goed te laten verlopen.

Meestal wordt de overledene zo snel mogelijk naar een uitvaartcentrum gebracht, waar hij wordt afgelegd en gewassen in aanwezigheid van de familie. Daarbij wordt het lichaam in een doek gewikkeld, al wordt het doek tegenwoordig vaak vervangen door een kostuum of sari. Ondertussen bidden de priester en de nabestaanden.

In een schaaltje wordt ongezouten boter (dia) aangestoken, en er wordt water in een bokaal gegoten voor de ziel van de overledene. Daarna worden deze laatste rituelen thuis herhaald, er wordt gebeden en voorgelezen uit de Ramayana.

Op de dag van de crematie scheert de man die het dichtst bij de overleden man stond (meestal de zoon) het hoofdhaar af om tijdens de uitvaartplechtigheid offeraar te zijn. Tijdens de afscheidsplechtigheid maakt de priester vijf ‘pindhs’ (balletjes van rijstmeel) als eerbetoon aan Brahm. Deze worden bij het lichaam gelegd, samen met bloemen, geurstoffen en rijstkorrels.

De mannen uit de familie dragen de kist vervolgens naar het crematorium en zetten de kist onderweg vijf maal op de grond. Eens de kist ter plaatse is, wordt ze geopend en versierd met bloemenkransen. De oudste zoon loopt vijf maal rond de kist met de brandende dia en raakt hiermee de mond van de overledene aan. Na het afscheid leggen de aanwezigen rijstkorrels of bloemblaadjes in de kist. De directe nabestaanden gaan vervolgens mee naar de ovenruimte om de verbranding bij te wonen. Na de crematie wordt de as verstrooid.

Na het overlijden gaat voor de familie een periode in waarin ze sober leven, vegetarisch eten en geen alcohol nuttigen. Ze dragen geen sieraden of make-up en kleden zich in het zwart-wit of enkel zwart.

Dertien dagen na de crematie komen familie, vrienden en kennissen samen tijdens een rouwplechtigheid in het huis van de overledene. De rouwperiode wordt daarna opgeheven, maar de directe familieleden mogen pas na een jaar opnieuw feestelijkheden organiseren.

Het tonen van verdriet is heel gewoon voor hindoes, zowel mannen als vrouwen tonen hun emoties. Het rouwen wordt niet onderdrukt, maar de geschriften waarschuwen wel tegen overdreven geklaag. Er wordt eerder een positieve uiting van emoties gestimuleerd. De rouwperiode kan variëren in lengte.



Reactie

Tekst verplicht
Annuleer

Meld

Gelieve een geldig emailadres in te geven

Annuleer